Museos
Esti muséu, allugáu nel Llagar de San Tisu conserva la prensa del mesmu y dellos instrumentos rellacionaos cola ellaboración del vinu y el cultivu de la vide.
El Muséu Barjola ocupa l'antiguu complexu de La Trinidá: per un sitiu; la casa palaciu de Xove, de la que malpenes se caltién la fachada principal, y per otru, la capiella de La Trinidá, un fantásticu exemplu del barrocu xixonés del sieglu XVII, de la que sí se caltuvo la fachada y l'estructura p
Coleición museográfica de calter etnográficu, con unes 2.000 pieces sobre los llabores del castru y preseos de la vida diaria allugaos nuna antigua casa de llabradores y ganaderos del sieglu XVII. La vivienda consta de cocina con llareira, habitación y una sala o salón, con tolos sos enseres.
Los romanos yá usaben nestes tierres los ríos y les ensenaes de la mariña pal so tráficu comercial, pero nun foi hasta la Edá Media cuando empiecen a apaecer pequeños puertos d'abrigu con fines comerciales y pesqueros con escasu tráficu de cabotaxe.
Al traviés de paneles interpretativos y cola ayuda de mapes, cronogramas y semeyes, el públicu pue facer un percorríu nel Centru de Recepción y Interpretación peles distintes etapes del arte prerrománico asturianu y pelos quince monumentos que formen esta arquiteutura. El centru tamién cuenta con
La casa onde nació Antonio Raimundo Ibáñez, Marqués de Sargadelos (1749-1809), ye anguaño un espaciu espositivu dedicáu a la vida y l'obra d'esti comerciante, industrial y ilustráu, qu'a finales del sieglu XVIII construyó en Sargadelos (Cervo, Llugo) una de les primeres fábriques de fundición de
Esti centru recueye la historia de l'artesanía del fierro nel conceyu de Bual y el so comercialización, una gran actividá que s'estendió mientres los sieglos XVIII y XIX.
Baxo les teles protectores de les escavaciones estiéndense los testimonios d'una sociedá qu'algamó hai casi dos mil años un grau de refinamientu urbanu como hasta'l momentu nun se pudo documentar n'otros poblaos vecinos.
Paez evidente que tal esfuerzu constructivu tuvo de tener el so orixe na inseguridá de quien lo llevantaron frente a un peligru que, al día de güei, resúltanos absolutamente desconocíu.
El dolmen de la Santa Cruz ye un monumentu funerariu del añu 4000 a.C., formáu por un montículo artificial que tien nel so interior una cámara sepulcral compuesta por dellos llábanos de piedra.
Páxines
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by
WeebPal.
