Museos
El castru del Picu San Ḷḷuis, en Samartín de Beduléu, conceyu d'Ayande, foi descubiertu por José Lombardía Zardaín, vecín d'Ayande. Les primeres escavaciones desenvolviéronse mientres 1962 y 1963 baxo la direición compartida d'Elías Domínguez y Francisco Jordá.
Nel muséu represéntense la forma de vida y les tradiciones d'esta zona, qu'hasta hai pocos años permencíen vives y anguaño yá formen parte de la historia.
ESPOSICIONES PERMANENTES:
Esti centru dedicáu al dramaturgu Alejandro Casona fai un percorríu cronolóxicu pela vida y obra del escritor nacíu nel pueblu de Bisuyu.
Na planta alta pue contemplase una bona amuesa de les sos obres y conocer dellos aspeutos de la so vida, los sos viaxes y la so familia.
Anguaño ta instaláu nuna serie d'edificios asitiaos nel cascu históricu d'Uviéu: el Palaciu de Velarde (1765), obra del arquiteutu Manuel Reguera, que coneuta con un inmueble destináu a oficines; la Casa d'Uviéu-Portal (1660), construyida por Melchor de Velasco, y l'edificiu d'ampliación, dis
Esti centru atópase nuna casona rural de dos plantes llevantada nel sieglu XVIII, qu'esperimentó socesives ampliaciones y cambios. L'edificiu ta compuestu de trés cuerpos, el central más adelantáu, y dos llaterales nos que destaquen los corredores de la primer planta.
Diz la lleenda, que la Piedra de Filadoira tresportóla una vieya filandera na cabeza, ensin parar de filar, per tola sierra dende San Roque hasta la Sierra de Enterríos, pa colocala como cubierta d'un dolmen.
El Muséu Evaristo Valle, constituyíu nel 1981 como fundación cultural, ye frutu del ciñu y l'arrogancia de María Rodríguez del Valle -sobrina del pintor-, que dende la so muerte nel 1951 axuntó con almirable celu obres, oxetos personales y documentos del artista que güei integren los fondos del m
L'aula pretende ser un llugar onde conocer y esplorar más sobre la fauna, la flora y la etnografía. En definitiva, tolos recursos que vas poder atopar dientro del parque.
Paez evidente que tal esfuerzu constructivu tuvo de tener el so orixe na inseguridá de quien lo llevantaron frente a un peligru que, al día de güei, resúltanos absolutamente desconocíu.
El Conxunto Etnográficu d'Os Teixois data del sieglu XVIII y ta basáu nel aprovechamientu integral de la enerxía hidráulica del ríu. Nél pue visitase una amplia amuesa d'arquiteutura popular formada por casones, cabazos y horros.
Páxines
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by
WeebPal.
