Museos
La singular construcción troncocónica d'unos 45 metros d'altor conforma un espaciu circular distribuyíu en dos pisos y cubiertu por un llucernariu qu'ufierta una vertixinosa vista de les paredes de la gran chimenea.
Esti castru ye ún de los más importantes d'Asturies, con restos que s'atopen xunto a ríu Pendia.
Esti megalitu asitiáu na sierra de Merillés, xuna de les estribaciones noroccidentales de la Sierra de Peña Mantega, atopar nun aceptable estáu de caltenimientu.
Corría la segunda metá del sieglu XIX y el Xixón fabril, industrial y obreru crecía ensin frenu.
Baxo les teles protectores de les escavaciones estiéndense los testimonios d'una sociedá qu'algamó hai casi dos mil años un grau de refinamientu urbanu como hasta'l momentu nun se pudo documentar n'otros poblaos vecinos.
A principios del sieglu XIII la ciudá contaba yá con dalgún tipu de cerca, con trazáu dispuestu por Alfonso IX. Alfonso X impulsaría'l remate de les obres, que s'empecipiaron hacia'l 1261 y tuvieron de terminase nel sieglu XIV.
El Muséu Arqueolóxicu d'Asturies ta instaláu nel antiguu monesteriu benedictín de San Vicente, del sieglu XVI, edificiu íntimamente venceyáu a la historia d'Uviéu, y nel que vivió y escribió toles sos obres el Padre Benito Feijoo (1676-1764).
Esti equipamientu, con una esistencia que respuende a la esmolición qu'hai n'Asturies pel mundu marín, apurre una completa visión de les distintes actividaes, documentación, bibliografía y imáxenes de la vida marítima.
Bual, como munchos conceyos asturianos, foi tradicionalmente tierra d'emigrantes y la Sociedad de Naturales del Concejo de Boal en La Habana foi una de les más importantes asociaciones d'estes carauterístiques na so dómina.
La estación rupestre de La Xorenga ye'l más ampliu conxuntu de grabaos alcontraos n'Asturies.
Páxines
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by
WeebPal.
