Museos
Inauguráu nel añu 2000, el muséu tien el so orixe na donación de les cases y finca de Llacín, fecha nel 1994 por Teresa Sordo Sordo y Luis Haces Sordo, fíos de Porrúa y residentes en México.
Al traviés de paneles interpretativos y cola ayuda de mapes, cronogramas y semeyes, el públicu pue facer un percorríu nel Centru de Recepción y Interpretación peles distintes etapes del arte prerrománico asturianu y pelos quince monumentos que formen esta arquiteutura. El centru tamién cuenta con
Esti centru atópase nuna casona rural de dos plantes llevantada nel sieglu XVIII, qu'esperimentó socesives ampliaciones y cambios. L'edificiu ta compuestu de trés cuerpos, el central más adelantáu, y dos llaterales nos que destaquen los corredores de la primer planta.
Coleición museográfica de calter etnográficu, con unes 2.000 pieces sobre los llabores del castru y preseos de la vida diaria allugaos nuna antigua casa de llabradores y ganaderos del sieglu XVII. La vivienda consta de cocina con llareira, habitación y una sala o salón, con tolos sos enseres.
El Muséu Arqueolóxicu d'Asturies ta instaláu nel antiguu monesteriu benedictín de San Vicente, del sieglu XVI, edificiu íntimamente venceyáu a la historia d'Uviéu, y nel que vivió y escribió toles sos obres el Padre Benito Feijoo (1676-1764).
Anguaño ta instaláu nuna serie d'edificios asitiaos nel cascu históricu d'Uviéu: el Palaciu de Velarde (1765), obra del arquiteutu Manuel Reguera, que coneuta con un inmueble destináu a oficines; la Casa d'Uviéu-Portal (1660), construyida por Melchor de Velasco, y l'edificiu d'ampliación, dis
Esti centru recueye la historia de l'artesanía del fierro nel conceyu de Bual y el so comercialización, una gran actividá que s'estendió mientres los sieglos XVIII y XIX.
El Puentón o Ponte Romana ye'l monumentu más representativu por antonomasia de Cangues d'Onís. Data de la Baxa Edá Media, pero pue falase d'oríxenes romanos, tal como indiquen los gruesos contrafuertes y los agudos taxamares.
Paez evidente que tal esfuerzu constructivu tuvo de tener el so orixe na inseguridá de quien lo llevantaron frente a un peligru que, al día de güei, resúltanos absolutamente desconocíu.
Diz la lleenda, que la Piedra de Filadoira tresportóla una vieya filandera na cabeza, ensin parar de filar, per tola sierra dende San Roque hasta la Sierra de Enterríos, pa colocala como cubierta d'un dolmen.
Páxines
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by
WeebPal.
